Μια “μεθυσμένη” ηχογράφηση – “Μόνο αν τρελαθώ”


1.jpg

Πριν καποια χρόνια.  Σεπτέμβριος

Χωρισμός. Άγριος. Γκρέμισμα.

Βρίσκεσαι ξαφνικά στο κενό επειδή ανακαλύπτεις ότι ο “άνθρωπος σου”  τελικά δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένας τοξικός άνθρωπος που ήρθε να σου ρουφήξει ζωή και να φύγει..

Το τραγούδι αυτό της Άννας δεν μπορούσα να το ακούσω καθόλου. Νόμιζα θα σπάσει η καρδιά μου κάθε φορά που προσπαθούσα να το ακούσω…  Ηταν “Εγω”..

“Αν υπάρχει θεός, κάποια στιγμή θα το πληρώσεις… που σου άναψα φως και πήγες να με ισοπεδώσεις…”

2017. Μάρτιος.

Αποφασίζω να το τραγουδήσω. Και να είναι η π΄ρωτη από μια σειρά διασκευών που θέλω να φτιάξω καλύπτοντας μια μεγάλη γκάμα τραγουδιών από Χατζιδάκι μέχρι Άντζελα Δημητρίου με τον τίτλο “Οταν αργά θα παίρνουμετο δρόμο” (δανεισμένο από το ποίημα του Καρυωτάκη “Δικαίωση”, τη μελοποιημένη εκδοχή του οποίου επίσης συμπεριέλαβα στις αγαπημένες μου διασκευές…)

Ο Νίκος Χατζηαποστόλου αναλαμβάνει την ενορχήστρωση.

Ο σπουδαίος Νικόλας Αθηναίος αναλαμβάνει να ντύσει με το υπέροχο μπουζούκι του το ιδιαίτερο αυτό τραγούδι.

Ο Πέτρος Πετρόπουλος φυσικά στον ήχο…  Ο άνθρωπος που εμπιστεύομαι τη φωνή μου με κλειστά μάτια πια..

Προβάρω το τραγούδι και αισθάνομαι ότι σπάει η φωνή μου. Όλος ο πόνος του χωρισμού έρχεται και πάλι μέσα μου. Δάκρυα. Κομπιασμένη φωνή. Σταματαω την ηχογράφηση πολλές φορές. Νευριάζω. Ντρέπομαι και λίγο. Αρχίζουμε και το παίρνουμε στα αστεία. Γελάμε. Ο ήχος του Νικόλα που μπαίνει στο τραγούδι μου με κάνει ευτυχισμένο.

Κάνουμε ένα πρόχειρο demo για να “γράψει” ο Νικόλας το κομμάτι του πάνω στη φωνή μου, ώστε να μπει το μπουζούκι στην παραγωγή και να  ηχογραφήσω ξανα τη φωνή άλλη μέρα.

Μετά από μερικές μέρες στο στούντιο.

Το τραγούδι αυτό εξακολουθεί να με κάνει να δακρύζω

Αρχίζω να πίνω.

Το “γαμώτο” που κρύβει μέσα του αυτό το τραγούδι αρχίζει και μου βγαίνει…

“Μόνο αν τρελαθώ, θα σου τηλεφωνήσω και για να μην το συνεχίσω τρεις λέξεις έχω να σου πω…  ΜΟΝΟ / ΑΝ / ΤΡΕΛΑΘΩ”

κάνω μια ηχογράφηση ψυχής και νοιώθω ότι θα λιποθυμήσω. Την κρατώ όπως είναι.

Χωρίς διορθώσεις. Με αυτό το λυγμό που βγαίνει σε κάποιες νότες και που θα είναι πάντα εκεί να μου θυμίζει…

Αναρτηθηκε Μεγάλη Δευτέρα… Καθόλου συμπτωματικά

Τα Teaser

Teaser 1

Teaser 2:

 

Το τραγούδι εδώ…

2018. Δεκέμβριος

Θέλω να είναι αυτό το τραγούδι η πρώτη ανάρτηση στο νεοσύστατο site μου

Ετσι… για ενα αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ…

Πώς αλλιώς να στο πω, χαράμισες τον έρωτα μου,

αναπνέω και ζω… μα τρέχει αίμα η καρδιά μου..

το λέω και το εννοώ…κι ορκίζομαι στη μοναξιά μου

Δε θα σε ξαναδώ..

 

Στίχοι: Μυρτώ Κοντοβά / Μουσική: Μάριος Τσαγκάρης

Πρώτη Εκτέλεση: Αννα Βίσση (Access All Areas- 5X CD Limited Edition, Numbered Complation)

 

Categories: covers, music, storiesTags: , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: